In mijn ideale wereld begrijpen mensen beter waarom ze doen wat ze doen.
Of het nu gaat om persoonlijke keuzes, samenwerking binnen organisaties of het begeleiden van cliënten: duurzame ontwikkeling begint met zelfinzicht.
Toch zie ik in de praktijk vaak het tegenovergestelde.
Veel mensen weten prima wat ze zouden moeten doen, maar raken grip kwijt wanneer stress, gewoontes of sociale druk steeds meer invloed krijgen op hun keuzes.
Professionals beschikken over vakkennis, maar vinden het lastig om gedrag duurzaam te veranderen.
Organisaties investeren in ontwikkeling, terwijl medewerkers moeite hebben om het geleerde vast te houden in de praktijk.
Dat leidt vaak tot:
→ stress en vermoeidheid
→ terugkerende patronen
→ verlies van motivatie
→ misverstanden en conflicten
→ uitval of verminderd functioneren
→ het niet behalen van doelen
Ik geloof dat duurzame verandering ontstaat wanneer mensen begrijpen wat hun gedrag beïnvloedt en leren daar bewust mee om te gaan.
Daarom help ik mensen, professionals en organisaties meer grip te krijgen op gedrag.
Niet door te focussen op snelle oplossingen of tijdelijke motivatie.
Maar door inzicht te geven in de factoren die gedrag beïnvloeden en vaardigheden te ontwikkelen die ook op de lange termijn toepasbaar blijven.
→ Voor particulieren betekent dit meer rust, richting en regie.
→ Voor professionals betekent dit cliënten of patiënten beter kunnen begeleiden.
→ Voor organisaties betekent dit medewerkers die veerkrachtiger, vitaler en beter inzetbaar zijn.
Wanneer mensen begrijpen waarom ze doen wat ze doen, ontstaat ruimte om betere keuzes te maken en duurzame verandering te realiseren.
Ik groeide op in een omgeving waarin hard werken vanzelfsprekend was. Maar hoe harder ik werkte, hoe onrustiger en ongelukkiger ik werd. Ik hield die vicieuze cirkel zelf in stand en verloor gaandeweg het contact met mezelf.
Toen ik twintig was, bepaalde mijn uiterlijk mijn waarde. Op mijn vijfentwintigste was dat mijn opleidingsniveau. En rond mijn achtentwintigste mijn omzet.
Ik ben een strevertje. Ik kan keihard werken – een kracht, maar tegelijk ook mijn valkuil. Lange tijd worstelde ik met de vraag: wanneer is goed, goed genoeg?
Dat veranderde toen ik in aanraking kwam met de kennis waar ik nu anderen mee help. Ik leerde mijn zwaktes zien als talenten, mijn gevoel van ‘anders zijn’ als een persoonlijke routekaart en mijn uitdagingen als richtinggevers in plaats van obstakels.
Een van mijn drijfveren is dan ook om bij te dragen aan een verschuiving van een prestatiemaatschappij naar een ontwikkelmaatschappij.
Grip op je werk & leven
